YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/78
KARAR NO : 2014/2509
KARAR TARİHİ : 13.02.2014
Tebliğname No : KYB- 2013/373887
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.11.2013 gün ve 2013/17250/70458 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.12.2013 gün ve KYB 2013/373887 sayılı ihbarnamesi ile;
Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık D.. A..’ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 2 ay tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair Torul İcra Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2012/2 esas, 2013/2 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2013 tarihli ve 2013/26 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,
Dosya kapsamına göre;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16. HD-220-231 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere disiplin ve tazyik hapsinin bir “hapis” cezası olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 2. maddesinde tanımlanan “disiplin hapsi” kavramı içinde kaldığı ve kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde de serbest kalacağının düzenlendiğine göre, sanık hakkında 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince her ne kadar 3 aya kadar tazyik hapsi hükmedileceği öngörülmüş ise de, kanun yararına bozmanın aleyhe tesir etmeyeceği de dikkate alınarak “2 aya kadar tazyik hapsine” hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde “2 ay hapsen tazyikine” karar verilmesinde,
2- Ceza Genel Kurulu’nun 2001/16-181 esas, 2001/200 karar sayılı ve 9.10.2001 günlü kararında da belirtildiği üzere, yapılan ödeme taahhüdünde borç miktarının tüm ferileriyle birlikte dökümlü olarak hesaplanıp, rakamsal olarak açıkça gösterilmesi gerekmesine rağmen ödeme taahhüt tarihi ile taksit tarihleri arasındaki işleyecek faiz alacağının gösterilmediği, dolayısıyla söz konusu taahhüdün hukuken geçersiz olduğu ve sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı nazara alınmadan, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki 2 no.lu düşünce yerinde görüldüğünden, 1 no.lu istemin tartışılmasında hukuki yarar görülmemiş olup, Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2013 gün ve 2013/26 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu konuda CMK’nun 309/4-d maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hükmolunan tazyik hapsi cezasının çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.