YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1005
KARAR NO : 2016/4944
KARAR TARİHİ : 26.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun soybağını değiştirmek (Değişen suç vasfına göre resmi belgede sahtecilik)
HÜKÜM : Mahkumiyet

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- …’in …. ile gayri resmi birlikteliğinden doğan çocuğu …’i, … ile resmen evlendikten sonra, 22.06.2004 tarihinde, 07.11.2000 doğumlu olarak babası ….’ın adına nüfusa tescil ettirip bilahare; sanığın nüfus müdürlüğüne müracaatla 11.11.2004 doğumlu olarak, bir belgeye dayanmayan sadece beyanen düzenlenen 24.10.2005 tarihli mernis doğum tutanağı ile kendi adına nüfusa kaydettirmesinden ibaret olayda; eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.09.2015 gün ve 2015/412 esas, 2015/286 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, TCK’nun 231/1. maddesi kapsamında “çocuğun soybağını değiştirmek” suçunu oluşturabileceği cihetle, çocuğun gerçek doğum tarihi araştırılarak evlilik birliği içerisinde doğup doğmadığının tespiti ile, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 285 ve 295. maddelerindeki “evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içerisinde doğan çocuğun babası kocadır ve başka bir erkek ile soybağı bulunan çocuk, bu bağ geçersiz kılınmadıkça tanınamaz.” düzenlemesi de nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.