Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2015/277 E. 2015/25515 K. 16.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/277
KARAR NO : 2015/25515
KARAR TARİHİ : 16.04.2015

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.12.2014 gün ve 2014-22099/73346 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.12.2014 gün ve KYB. 2014/410540 sayılı ihbarnamesi ile;
Dolandırıcılık suçundan şüpheliler … ve … haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2013 tarihli ve 2012/192975 soruşturma, 2013/1664 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2013 tarihli ve 2013/519 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Müştekinin dolandırıcılık iddiası üzerine yürütülen soruşturma sonucu şüpheliler hakkında, uyuşmazlığın hukuki nitelik arz ettiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Cumhuriyet savcısı tarafından şüphelilerden …’un savunmasının alınması, müştekinin olaylara tanık olduğunu belirttiği Oğuz Akıncı ve Nilgün Öztürk’ün dinlenilmesi, söz konusu banka kayıtlarının getirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
Şikayet, soruşturma evrakı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının konusunun dolandırıcılık suçuna yönelik bulunmasına, kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2014/8 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.