YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10020
KARAR NO : 2016/7937
KARAR TARİHİ : 30.11.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanığın yetkilisi olduğu… A.Ş.’nin 2005 takvim yılı içerisinde otomobil satışlarında hizmet bedeli faturası adı altında ayrı bir fatura tanzim ederek muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçunu işlediği iddia edilen kamu davasında; sanığın savunmalarında söz konusu şirket yetkilisinin genel müdür olan … isimli şahıs olduğunu savunduğu, bu şahıs hakkında aynı şirket ve takvim yılına ilişkin aynı suçlama ile … 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/890 Esas 2013/1324 Karar sayılı dosyasında yargılama yapıldığı, hükmün Yargıtay incelemesinden geçip bozularak mahkemesine gönderildiği, ilk derece mahkemesince … 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/890 Esas 2013/1324 Karar sayılı dosyasında sanık olan …’nın aldığı mahkumiyet nedeniyle zamanaşımının kesildiğinin yani sanıklar arasında iştirakin varlığının kabul edildiği anlaşılmakla aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan bu iki dosya birleştirilip; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ”Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır” şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, mükellef kurum tarafından 20.06.2005 ve 12.09.2005 tarihleri arasında düzenlenen ve yanıltıcı nitelikte oldukları kabul edilen 6 fatura temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.