YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11214
KARAR NO : 2016/7359
KARAR TARİHİ : 03.11.2016

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.07.2016 gün ve 2016-2879 Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/09/2016 gün ve KYB. 2016/327453 sayılı ihbarnamesi ile;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan sanık …’in, anılan Kanun’un 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2011 tarihli ve 2010/248 esas, 2011/123 sayılı kararının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, daha önceden hapis cezasına mahkûm edilmemiş olduğu anlaşılan ve 15/03/1937 doğumlu olup, suçun işlendiği 30/04/2009 tarihinde altmışbeş yaşını bitirmiş olan sanık hakkında hükmolunan 1 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi gereği görüşüldü;
İncelenen dosya içeriğine, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2011 tarihli ve 2010/248 esas, 2011/123 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nun 309/4-d maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olduğundan, Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan sanık …’in, anılan yasanın 359/a-2 ve 5237 sayılı TCK’nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nun 50/1. maddesi uyarınca, suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, günlüğü 20 liradan paraya çevrilerek, sanığın 6000 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.