YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11241
KARAR NO : 2019/2839
KARAR TARİHİ : 19.03.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
1- Hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılan sanığın savunmasında, suçlamaları kabul etmediğini, faturaların gerçek ticari ilişki karşılığında alındığını, ödemelerin bir kısmının banka aracılığı bir kısmını da nakit olarak yaptığını beyan etmesi ve temyiz aşamasında sanık müdafi tarafından ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığına dair hesap özetlerinin dosyaya sunulması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.