YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2371
KARAR NO : 2018/928
KARAR TARİHİ : 06.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜM : Sanık … hakkında mahkumiyet
Sanık … hakkında düşme, beraat

I.Sanık … hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 225 maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığımın 27.11.2006 tarih ve 2006/17193 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, 2003 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, defter ve belgeleri gizleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, bu nedenle dava konusu yapılmayan suçtan dolayı verilen beraat kararının da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II.Sanıklar … ve … hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen düşme kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
III.Sanık … hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık …’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.