YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4990
KARAR NO : 2019/193
KARAR TARİHİ : 09.01.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması
2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet
Defter ve belgeleri gizleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması
2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat
A) Sanık hakkında defter ve belge gizleme ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz isteminin CMK’nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
B) Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekillerinin temyiz talebinin incelenmesi:
Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,
C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:
Sanığın, 2009 takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlemesine karşın, sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde niteliği belirlenmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,
09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
İ.Ç