Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2016/5091 E. 2016/7465 K. 09.11.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5091
KARAR NO : 2016/7465
KARAR TARİHİ : 09.11.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM : Sanık … : Beraat
Sanık … : Ortadan kaldırma

Katılan vekilinin temyiz isteminin Sanık … hakkında verilen beraat hükmü ile Sanık … hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlediği suçlardan dolayı verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan inceleme de;
1-Katılan vekilinin, Sanık …’ın 2004 takvim yılı eylemleri hakkında zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükmünü içeren 15.03.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
21.03.2012 tarihinde hüküm kurarak dosyadan el çeken mahkemenin, dosyayı re’sen yeniden ele alarak verdiği sanık …’ın 2004 takvim yılı eylemlerine yönelik 15.03.2013 tarihli zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırmaya ilişkin ek kararı hukuki değerden yoksun olduğundan, anılan ek karara yönelen katılan vekilinin 29.03.2013 tarihli temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Katılan vekilinin, Sanık … hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık …’ın 2003 takvim yılı eylemleri hakkında zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sanık … hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; sanık … hakkında da 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.