YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5899
KARAR NO : 2016/7821
KARAR TARİHİ : 24.11.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliği için gönderilen tebligatın, sanığın UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre tebligat tarihinden önce 13.03.2012 tarihinde boşandığı … imzasına eşi sıfatı ile 18.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
1- 2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia edilen sanığın suçlamayı kabul etmemesi, kullanılan faturaları düzenleyen şirket yönünden yapılan inceleme neticesinde vergi tekniği raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; sahte faturayı düzenleyen şirket yetkilileri hakkında açılan davanın akıbeti araştırılıp, dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin sanıktan da sorulmak suretiyle tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,
2- Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.