YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10398
KARAR NO : 2020/4038
KARAR TARİHİ : 06.07.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi (değişen suç vasfına göre özel belgeyi) belgeyi bozma, yok etme veya gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet
1-Sanık hakkında, Alaplı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26/06/2009 tarih ve 2009/259 Esas sayılı iddianamesi ile resmi belge niteliğinde sayılan bonoyu tahrif ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ifadesinde özetle vermiş olduğu paraya karşılık …’ten senet istediğini, onun da kendisi ve kardeşi … …’ın imzası bulunan ödeme günü ve miktarı boş senedi getirdiğini, ödeme günü ve miktarını aralarındaki anlaşmaya uygun olarak kendisinin yazdığını, senedin arka tarafında yazılı olan kısmı kesmediğini savunduğu; katılan ise sanığa tanzim tarihi 19/10/2005, borçlu, kefil, alacaklı kısımlarının yazılı, ödeme günü ve miktarı boş senedi verdiğini, senedin arka uç kısmına “19/10/2005 tarihinde … adına Ziraat Bankasından çekilen kredi ödendiği takdirde senet geçersiz sayılacaktır” şeklinde kendi el yazısıyla yazı yazdığını senedi bu şekilde imzalı olarak sanığa verdiğini beyan ettiği; suça konu belgenin katılan tarafından imzalandığı ve borçlunun katılan olduğunun taraflarca da kabul edildiği olayda; senedin kesildiği iddia edilen kısım olmaksızın tam dolu olarak icraya verildiği anlaşıldığından, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için senedin şerh içeren kısmının sonradan kesilip kesilmediği yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak senedin yukarıda yazılı şerhli kısmı kesilerek icraya verildiğinin anlaşılması halinde, sanığın eyleminin TCK’nin 204/1. kapsamında resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin eksik araştırma ile suç vasfında yanılgı ile hüküm kurulması,
2-Kabule göre ise;
a-Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK’nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktarın altında kalması nedeniyle hazine yerine sanığa yükletilmesi yasaya aykırı,
b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.