YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10864
KARAR NO : 2021/1636
KARAR TARİHİ : 18.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan Hazine vekili 15.04.2014 havale tarihli dilekçeyle Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genek Müdürlüğü’nün 11.04.2014 tarih, 2637 sayılı oluruna istinaden sanıklar …, … ve … hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminden vazgeçtiğinden, sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarih, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmaması, sanığın savunmasında şirket yetkilisi olduğunu, ancak fatura düzenlemediğini beyan etmesi, işe başlama ve nakil yoklamalarında sanığın imzasının bulunması karşısında; 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 18.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.