Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/12269 E. 2019/7016 K. 07.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12269
KARAR NO : 2019/7016
KARAR TARİHİ : 07.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın temyiz talebinin, “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.
Sanık hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca “ikinci defa tekerrür” hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği anlaşılmakla; sanığın sabıka kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ve 5237 TCK’nin 142/2-b maddesi uyarınca verilen Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.02.2010 tarihli 2009/168 Esas, 2010/72 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerekirken bu ilamın yanında Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/622 Esas, 2014/106 Karar sayılı ve İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/743 Esas, 2014/197 Karar sayılı ilamlarının da tekerrüre esas alınarak infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/622 Esas, 2014/106 Karar sayılı ve İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/743 Esas, 2014/197 Karar sayılı” ibarelerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.