YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12395
KARAR NO : 2022/4724
KARAR TARİHİ : 21.03.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Bartın Ulus Mal Müdürlüğünün ….vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında; faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;
1)Faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, bu mükellefler hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,
2)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, gerekli görülmesi halinde ticari defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,
3) Kabule göre de;
a)Sanığın “sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun “359/b” maddesi yerine, “359/2-b” olarak yanlış gösterilmesi,
b)Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.