Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/13062 E. 2017/3877 K. 18.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/13062
KARAR NO : 2017/3877
KARAR TARİHİ : 18.05.2017

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.04.2017 gün ve 94660652-105-45-2752-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.04.2017 gün ve 2017/24645 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;
Mühür bozma suçundan sanık …’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2016 tarihli ve 2016/240 esas, 2016/640 sayılı kararının “Dosya kapsamına göre, benzer olaylar nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/03/2016 tarihli ve 2015/1121 esas, 2016/111 karar ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/03/2016 tarihli ve 2016/813 esas, 2016/5277 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, ihaleye dayalı olarak elektrik dağıtımı yapan ve kamu görevlisi statüsü bulunmayan özel şirket görevlilerince yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda, anılan suçun oluşmayacağı cihetle, somut olayda, özelleştirme uygulamaları neticesinde elektrik dağıtım ve satışının Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne 19/01/2013 tarihinde devredilmesi ve sanığın da mühür bozma eylemini 20/08/2015 tarihinde gerçekleştirmiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; 31.12.2015 tarihli mühür bozma tutanağına konu 28.08.2015 günlü mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan … Anonim Şirketi’nin mühürleme tarihinden önce 29.05.2013 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen “mühür bozma” suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.11.2016 gün ve 2016/240 E., 2016/640 K. sayılı hükmünün CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 18.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.