Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/13946 E. 2019/608 K. 17.01.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/13946
KARAR NO : 2019/608
KARAR TARİHİ : 17.01.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı kararında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere; belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılamaz ise de failin, belgede sahtekarlıkta bulunmak kastına etki yaptığı, belgede sahtecilik suçlarında kastın, zarar vermek bilinç ve iradesi olduğu cihetle, sanık …’ın savunmasında sanık…. n paraya ihtiyacı olduğunu, …. ’dan faiz karşılığında borç para aldığını, Didem’in talimatı ile ciroladığı çekleri bu borca karşılık Abdurrahman’a verdiğini beyan etmesi, dosya içerisinde sanık …. ’ın Ing bank’a çek karnelerinin …’a teslim edilmesine yönelik talimat verdiğine dair cevabı yazının bulunması karşısında, sanık Didem’in talimatı ile önceden verilmiş bir rıza bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi bakımından, katılan …’ın ayrıntılı beyanı alınıp, suça konu çekleri hangi hukukiye ilişkiye istinaden ve kimden aldığının sorulması, …’nün tanık olarak dinlenmesi sonrasında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların suç kastı bulunup bulunmadığı saptanıp, hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2)Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.