YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/15437
KARAR NO : 2020/7513
KARAR TARİHİ : 21.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP üzerinden yapılan incelemede; suça konu sahte faturaları düzenleyen … Nak. İnş. Mal. Taah.Tur. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi …’ın … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/10/2013 tarihli 2012/478 Esas ve 2013/593 Karar sayılı ilamı ile “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyetine karar verildiği ve bu hükmün Dairemizin 05/05/2016 tarihli 2016/2068 Esas ve 2016/4159 Karar sayılı ilamıyla onandığının anlaşılması ile dosya içerisinde suça konu fatura bedellerinin ne şekilde ödendiğine yönelik bilgi ve belge bulunmaması karşısında, CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde de bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında “26/01/2009” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “25/01/2009” olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, suça konu … Nak. İnş. Mal. Taah.Tur. San. Tic. Ltd. Şti. isimli mükellef tarafından 01/12/2008-31/12/2008 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaların Aralık ayı KDV indiriminde, aynı beyanname dönemi içerisinde kullanıldığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, sonuç cezanın “2 yıl 6 ay” hapis cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.