Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/2828 E. 2021/7608 K. 30.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2828
KARAR NO : 2021/7608
KARAR TARİHİ : 30.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, sahte fatura düzenlemediğini, şirketin faaliyeti ile ilgisi bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,
1) Suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerin veya sanığın yetkilisi olduğu….. bağlı bulunduğu vergisi dairesinden sorulup getirtilmek suretiyle, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,
2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya fatura asıllarının temin edilememesi halinde ise;
a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,
b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,
c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,
4) Kabule göre de;
a) Sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında, TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerde “sahte fatura kullandığı sübuta erdiğinden” denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,
b) Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura, suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak; vergi dairesinden suça konu faturaların hangi tarihler veya dönemlerde düzenlendiği sorulup, her takvim yılı için suç tarihinin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.