Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/6180 E. 2019/3112 K. 26.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/6180
KARAR NO : 2019/3112
KARAR TARİHİ : 26.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ticari ilişki sebebiyle, kardeşi olan … yerine imza atarak katılana verdiği çekin, katılan tarafından bankaya ibrazında karşılığının bulunmaması nedeniyle ödeme yapılmadığı iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; olay tarihinde sanığın ve tanık …’ın ortak iş yaptıkları, çek keşide etmeye …’ın yetkili olduğu, alınan bilirkişi raporunda, keşideci imzasının sanığın eli ürünü olduğuna dair kesin bir kanıya varılmadığı ayrıca sanığın ve …’ın, çeki katılana verdiklerini ve katılana borçlu olduklarını inkar etmemeleri, katılanın da çeki sanığın imzaladığını beyan etmesi, sanığın ve …’ın, katılanın yaptığı işi tamamlayıp karşılığında fatura kesip kendilerine vermemesi nedeniyle çek bedelini ödemediklerini beyan etmeleri, ayrıca çekin banka tarafından ödenmeme sebebinin sahte olması değil, ibraz tarihinde karşılığının bulunmaması olduğunun belirtilmesi karşısında, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine hükmolunması,
2-Kabule göre;
a) Sanığın adli sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel sabıkasının bulunmadığı halde Mahkemece bu gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b) Suç 08/06/2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 16/09/2013 olarak yazılması,
c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.