YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8561
KARAR NO : 2018/1481
KARAR TARİHİ : 20.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarını işlediğine dair vergi suçu mütalaası ile suç duyurusunda bulunulan sanık hakkında, mütalaaya uygun olarak 2 takvim yılında kullanma ve düzenleme suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmasına karşın, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden sanık hakkında sahte fatura düzenleyerek kullanma ibaresi ile 2006 ve 2007 takvim yılları için, her takvim yılı için tek suçtan hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.