YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3293
KARAR NO : 2022/18969
KARAR TARİHİ : 15.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tefecilik, sahte fatura düzenleme
…

Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “tefecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;
1- “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden;
Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,
2- Tefecilik suçu yönünden;
a) Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin (sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden diğer yönleri incelenmeyen) 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2022 tarihinde tefecilik suçundan Üye …’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oy birliğiyle karar verildi.

Üye (K.O.)

KARŞI OY:
(… Esas)

Dairemizin 2016/7279 Esas, 2019/6785 Karar sayılı 30.09.2019 tarihli ilamında yazmış olduğumuz karşı oylarımızda ayrıntılı bir şekilde izah ettiğimiz üzere;
Sanığın işletmekte olduğu iş yerinde gelen müşterilerin anlık nakit ihtiyacını ortalama %1 – %7 arasında aldığı komisyon- faiz karşılığı nakit ödeme yaptığı iddia ve kabul edilen somut olayda ; ekonomik sıkıntı çeken ve kendisinden borç para isteyen kredi kartı sahiplerine % 1-7 faiz karşılığında elden nakit para vermek yada borç olarak istenen parayı doğrudan talep eden şahısların banka hesaplarına yatırmak şeklinde sübut bulan sanığın eyleminin “tefecilik” suçunu oluşturduğu , (YCGK 10.05.2022 tarih ve 2021/239 Esas)
Sanığın eyleminin ayrca 5464 sayılı kanunun 36. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme” suçunu da oluşturacağı, ancak sanık hakkında “gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşıldığından,
5237 sayılı TCK’nin 241. maddesi uyarınca kurulan mahkumiyet kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun sanığın eyleminin yalnızca 5464 sayılı kanunun 36. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme” suçunu oluşturduğuna ilişkin Bozma düşüncesine katılmıyorum. 15.11.2022
Karşı Oy
…