Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2018/4269 E. 2020/5079 K. 28.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4269
KARAR NO : 2020/5079
KARAR TARİHİ : 28.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür Bozma
HÜKÜM : Davanın reddi

Mühür bozma suçundan açılan davaların mükerrer olduğunun kabul edilebilmesi için aynı mühür bozma tutanağı nedeniyle iki ayrı dava açılmış olmasının gerekeceği; farklı tarihlerde düzenlenen mühür bozma tutanaklarının iddianame tarihlerine göre, zincirleme suç ya da ayrı suçları oluşturacağı; zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel teşkil etmeyeceği; dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, yapılan UYAP araştırmasında Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/348 esas sayılı dosyasında, aynı işyeri ile ilgili 03/11/2008 tarihli tutanak yönünden 06/03/2009 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve kesinleştiği, mükerrer olduğu kabul edilen Bursa 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/35 esas sayılı dosyasında, aynı işyeri ile ilgili 10/07/2008 tarihli tutanak yönünden 21/02/2009 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; incelemeye konu dava ile yukarıda belirtilen davaların iddianame tarihleri ile suç tarihleri dikkate alındığında dosyadaki eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş mühür bozma suçlarını oluşturduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/03/2016 tarihli, 2014/847 esas ve 2016/128 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, zincirleme suç hükümleri de uygulanarak tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, dosyaya uygun olmayan gerekçe ile mükerrer olduklarından bahisle davanın reddine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.