Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2018/4596 E. 2021/9295 K. 27.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4596
KARAR NO : 2021/9295
KARAR TARİHİ : 27.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür Bozma

TCK’nin 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır. Burada mühürleme işleminin amacı Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanması olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem gerçekleştiği takdirde suç işlenmiş olacaktır. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur. Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürler sayaçların imali aşamasında sayacın elektrik tüketimini standartlara uygun olarak kaydettiğini göstermesi açısından açıklayıcı mahiyette konulmakta ve bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisi bulunmamaktadır. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında meskenindeki elektrik sayacının bakanlık mühürlerinin kırık olduğunun tespit edildiğinden bahisle mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, 04.12.2009 tarih 57084 nolu sayaç ve devreleri kontrol föyünde sayacın sağ tarafındaki bakanlık mührünün bir tarafının kırık olduğunun, Ölçüler ve Ayarlar Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda da sayacın bakanlık mührünün birinin bulunmadığının tespit edilmiş olması ve elektrik dağıtım şirketi tarafından sanığın kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında bulunulmaması karşısında, kullanılan sayaçta bakanlık mührünün bozulması ve bu şekilde sayaca müdahale edilmesinde mühür bozma suçunun unsurları oluşmayacağından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.