Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2018/5275 E. 2022/231 K. 12.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5275
KARAR NO : 2022/231
KARAR TARİHİ : 12.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmayacağına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
1) Sanığın vergi incelemesine esas olmak üzere kendisinden istenilen 2009 takvim yılına ait defter ve belgeleri yasal süresi içerisinde ibraz etmeyerek defter ve belge gizleme suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, UYAP üzerinden yapılan kontrollerde, sanık hakkında aynı takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/797 Esas sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı anlaşılmakla; mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti açısından belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, aynı takvim yılı/yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, aynı sebebe dayalı olarak ikinci kez istenmesi üzerine belgelerin ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı hususu gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2) Defter ve belgelerin ibrazı için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu, dikkate alındığında; 29/08/2013 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2013 şeklinde eksik yazılması,
3) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.