YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5449
KARAR NO : 2018/10000
KARAR TARİHİ : 06.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bozma üzerine, sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın suçlamayı kabul etmediği, işyerinin arkadaşı … tarafından adına açıldığını, işyeri ile bir ilgisinin olmadığını ifade etmesi üzerine mahkeme tarafından verilen ilk mahkumiyet hükmünün Dairemizin 25.06.2014 tarih ve 2014/4363-2014/12538 esas ve karar sayılı ilamı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uymak suretiyle muhasebeci … ve …’nun tanık olarak beyanları alınmış ise de, suça konu faturaları kullanan mükellefler yerine faturaların basımını yapan matbaacıların ifadesine başvurulduğu, yine sahte olduğu belirtilen faturalar, yoklama fişleri ve matbaa teslim formları üzerinde yer alan yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, dosyanın incelenmesinde vergi dairesine ibraz edilen ikametgah ilmühaberinin muhtarlık tarafından düzenlenmediğinin belirlenmesi ve açılış yoklama fişinde yer alan imza ile dosyada mevcut faturalar üzerinde yer alan imzaların farklılık göstermesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu faturaları kullanan mükellefler tespit edilerek faturaları kimden hangi hukuki ilişkiye istinaden aldıkları, sanığı ve …’nu tanıyıp tanımadıkları sorulup, önceki bozma ilamında sözü edilen belgeler üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sadece tanıkların beyanlarına itibar etmek suretiyle bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 43. maddesinin uygulanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.