YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5621
KARAR NO : 2019/3239
KARAR TARİHİ : 28.03.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
Sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet

A-Sanık hakkında “Nitelikli Dolandırıcılık” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyizinin incelemesi:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,
B-Sanık hakkında “Sahte Müstahsil Makbuzu Kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Sanığın hiç ekim yapmadığı veya sadece kendi ihtiyacı kadar ekim yaptığı halde gerçekte bir ürün satışı gerçekleştirmiş gibi…’dan temin ettiği 22.11.2010 tarih … sayılı müstahsil makbuzu ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğüne müracaatta bulunarak destekleme ödemesinden faydalandığı ve bu suretle vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın suça konu makbuzu vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmamış olması nedeniyle fiilin sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek hüküm kurulması,
2-Kabule göre ise;
a-Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmolunması,
b-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.