YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5954
KARAR NO : 2020/4828
KARAR TARİHİ : 22.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik
HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik suçtan zarar gören vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Suçtan zarar gören …’nun kovuşturma aşamasında 27.11.2013 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan ederek CMK’nin 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle, suçtan zarar gören vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
1-Sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanığın, sulh hukuk mahkemesine davalılara ait olmadığını bildiği yanlış adres vererek bu adrese tebligat çıkarılmasını sağlamak eyleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 53. Maddesinde düzenlenen “Yanlış adres bildirme” suçunu oluşturduğu ve diğer sanıkları davalıların bildirilen adreste bulunmadığını bilmelerine karşın tebliğ memuruna hüviyet ve sıfatı hakkında yalan beyanda bulunarak tebliğ evrakını almaya azmettirme eyleminin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 55/c maddesinde öngörülen “yalan beyan” suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanlış değerlendirme sonucu “Resmi belgenin sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,
2-Sanıklar …, … hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanıkların, Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan ortaklığın giderilmesi davasında, davalıların Şanlıurfa’da yaşamadığını bilmelerine karşın dava dilekçesi ve gerekçeli kararın tebliğini “muhatap olmadığı veya muhatap namına tebellüğ etmeye yetkisi bulunmadığını” bildikleri halde tebliğ memuruna birlikte oturduklarından bahisle gerçeğe aykırı beyanda bulunarak tebliğ evrakını alma suretiyle işledikleri iddia edilen eylemlerinin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 55/c maddesinde öngörülen “yalan beyan” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanlış değerlendirme sonucu “Resmi belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.