YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10063
KARAR NO : 2023/1735
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/618 E. 2015/662 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2015/618 Esas, 2015/662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; sanığın, M.D. ile 2006 yılında evlendiği ancak daha sonra ayrıldıkları, M.D.’den resmen boşanmamasına rağmen Y.Ç. ile birlikte olduğu ve bu kişiden olan çocuğu kardeşi olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık D.K.nin üzerine kayıt ettirdiği, sanık hakkında soybağını değiştirdiği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, kabul edilen eyleminde 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi gereğince resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.
3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, hastane ve nüfus idaresinin cevabi yazıları, tanıklar L.A. ve Y.Ç.nin beyanları, sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.06.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 29.08.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbar üzerine yapılan yargılamada sanık hakkındaki hüküm açıklanmış ise de; denetim süresi içinde suç işlediğine ilişkin ihbar yazısının örneği de eklenip, “dosyanın yeniden ele alındığı ve duruşmaya gelmediği takdirde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağı” uyarısı da yazılarak, sanığa duruşma tarihi ve saatiyle birlikte usulüne uygun olarak tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, belirtilen ihtarı içermeyen usule aykırı tebligat ile yetinilerek yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2. Sanığın, tanık Y.Ç.den olan çocuğu M….yı, kardeşi olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık D.K. ile birlikte, D.K. ve Y.Ç.nin çocuklarıymış gibi nüfus kütüğüne tescil ettirmekten ibaret eyleminin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2015 tarihli ve 2015/412 Esas, 2015/286 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “çocuğun soybağını değiştirme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2015/618 Esas, 2015/662 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2023 tarihinde karar verildi.