YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11502
KARAR NO : 2021/7099
KARAR TARİHİ : 23.09.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, sanık hakkındaki mahkemenin 21.12.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.01.2013 tarihinden deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 18.09.2014 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1)Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK’nin 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu olduğu, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek “tehdit” suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında; tehdit suçu yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı da tespit edildikten sonra hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2)Kabule göre de:
a-Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK’nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL’nin altında kalması nedeniyle, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.