YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11931
KARAR NO : 2023/990
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/190 E., 2015/243 K.
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/190 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın, iş yeri sahibi ve yetkilisi olması sebebiyle yanında çalışanların yaptığı sözleşmelere onayı kendisinin vermesi gerekip gerekmediğinin, ayrıca bu hususta çalışanların yetkili bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, sanığın savunmaya yönelik beyanı karşısında hattın düzenlendiği tarihte yanında çalışan kişilerin tespiti ile bu kişilerin beyanlarına başvurulmadan eksik inceleme ile beraat kararı verilmesinin usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık iş yerinin sahibi olduğunu ikrar ederek sözleşmeyi kendi çalışanlarından birinin imzalamış olabileceğini de belirtmiştir. O tarihte sanığa ait iş yerinde çalışan kimseler tespit edilmemiş, bu kişilerin beyanları alınmamıştır. Mahkemece eksik inceleme neticesinde beraat kararı verilmesi ve re’sen incelenecek hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yetkilisi olduğu Fer Telekominikasyon Turizm Nak. Tic. Ltd. Şti. isimli iş yerinde katılanın bilgisi ve rızası dışında kimlik fotokopisi kullanılarak GSM aboneliği sözleşmesi düzenlemesi fiilinin, hüküm tarihinden önce 19.02.2014 tarihli ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun’un 104 ve 105 inci maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63 üncü maddesinin onuncu fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56 ncı maddesinin dördüncü fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz veya yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz” ve beşinci fıkrasındaki “Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz.” hükümleri karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56 ncı maddesindeki suçu oluşturduğu belirlenmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56 ncı maddesinde belirlenen cezanın türü ve üst haddine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.12.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin , 01.04.2015 tarihli ve 2014/190 Esas , 2015/243 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02 .2023 tarihinde karar verildi.