Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/1195 E. 2019/2879 K. 20.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1195
KARAR NO : 2019/2879
KARAR TARİHİ : 20.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında suça konu… Gıda İnşaat Tekstil Tarım Sanayii ve Tic Ltd. Şti. ne ait olup yetkilisi … tarafından keşide edilmediği anlaşılan suça konu çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık …’un suça konu 10.07.2007 tarihli çekin müşteri çeki olduğunu, yapılan alışveriş karşılığı alındığını, sahte olmadığını savunması, sanık …’in ise çekteki cironun kendisine ait olmadığını, çekle ilgisinin bulunmadığını savunması, keşideci şirket yetkilisi olarak ifadesi alınan …’ın ise 01.05.2007 tarihinde şirketi… isimli şahsa devrettiğini, şirketle alakasının kalmadığını, çekin sahte olarak düzenlenip düzenlenmediğini, kim tarafından düzenlendiğini bilmediğini savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, 10.07.2007 keşide tarihi itibariyle keşideci şirket yetkilisinin kim olduğu tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, suça konu çekin kendisi tarafından verilip verilmediği, keşideci imzasının kendisine ait olup olmadığının araştırılması, çekin ön yüzündeki yazılar ve imzanın sanıklara ait olup olmadığı, sanık … tarafından yapılmış görünen cironun adı geçene ait olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.