Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/1236 E. 2023/3474 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1236
KARAR NO : 2023/3474
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/516 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, sanıkların atılı suçları işlediği sabit olmasına rağmen mahkûmiyetleri yerine beraatlarına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararların bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanıkların, vadeli olarak arsa satmak isteyen katılana, sahte bono ve resmi kuruluşlardan alınan maaşlarında haciz bulunmadığına dair belgeleri vererek taşınmazın tapuda devrinin yapılmasını sağlamak ve bono bedellerini ödememek şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinde, kamu kurumu olan tapu müdürlüğünün araç olarak kullanılması ve maaş haczi olmadığına dair alınan belgelerin resmi kurumlardan alınması nedeniyle eylemlerin, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” ve aynı Kanun’un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçlarını oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/516 Esas, 2015/170 Kara sayılı kararlarına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.