YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1720
KARAR NO : 2019/2923
KARAR TARİHİ : 21.03.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet, Hüküm açıklanmasının geri bırakılması

A- Sanık hakkında “Nitelikli Dolandırıcılık” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,
B- Sanık hakkında “Sahte Müstahsil Makbuzu Kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1- Sanığın hiç ekim yapmadığı veya sadece kendi ihtiyacı kadar ekim yaptığı halde gerçekte bir ürün satışı gerçekleştirmiş gibi …’dan temin ettiği 22.11.2010 tarih … sayılı müstahsil makbuzu ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğüne müracaatta bulunarak destekleme ödemesinden faydalandığı ve bu suretle vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın suça konu makbuzu vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmamış olması nedeniyle fiilin sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı gözetilerek, hüküm kurulması gerekirken suç niteliğinde hataya düşülerek hüküm kurulması,
2- Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.