YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/291
KARAR NO : 2021/9382
KARAR TARİHİ : 27.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;
A) Sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı halde hüküm fıkrasında hangi suçtan hüküm kurulduğu belli olmayacak biçimde mahkumiyet kararları verilerek karışıklığa yol açılmış ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek; 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31/12/2007 ve 25/01/2008, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31/12/2008 ve 25/01/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması, aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması hâlinde ayrıca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında; sanıkların sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri sabit görüldükten sonra hüküm kısmında ise “Vergi Usul Kanunu’na muhalefet” suçundan tek hüküm kurulması suretiyle hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin hükümlerin karıştırılması yasaya aykırı,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.