YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/344
KARAR NO : 2022/20467
KARAR TARİHİ : 15.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tefecilik, 5464 sayılı Kanun’a aykırılık, sahte fatura düzenleme
…
…

I)”Gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:
5464 sayılı Kanun’un 36. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasının TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırılarak tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken “2 yıl 1 ay hapis” cezası yerine, hesap hatası sonucu “1 yıl 13 ay” hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
II)”Tefecilik” ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:
1)Tefecilik suçu yönünden; sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eyleminin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek sanık hakkında aynı zamanda “tefecilik” suçundan da ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı;
2)2011 takvim yılında “sahte belge düzenleme” suçu yönünden ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

…