YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4861
KARAR NO : 2023/551
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/190 E., 2015/53 K.
SUÇ : Mühür Bozma
HÜKÜMLER : Ret, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarihli ve 2014/5853 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, mühür bozma suçundan Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/190 Esas numarasını alan dava açılmıştır.
2. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2014 tarihli 2014/10710 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında mühür bozma suçundan Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesine 2014/376 Esas numarasını alan dava açılmıştır.
3. Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2014 tarihli ve 2014/376 Esas, 2014/544 Karar sayılı kararı ile aralarındaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyannca dosyanın Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/190 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
4. Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/190 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararı ile;
Birleşen Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/379 Esas, 2014/544 Karar sayılı dosyası yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrir davaların reddine,
Sanık … hakkında Antalya Cumhuriyet Başavcılığının 11.03.2014 tarihli ve 2014/5853 Esas sayılı iddianamesi ile mühür bozma suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, birleşen Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/376 Esas ve 2014/544 Karar sayılı dosyasında davanın Muratpaşa Emniyet Müdürlüğünün 01.11.2013 günü tutulan mührün kınldığına ilişkin tespit neticesinde hazırlanan şikayet dilekçesine istinaden açıldığından suç tarihlerinin farklı olduğunu, verilen mükerrerlik nedeniyle ret hükümlerinin hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiği, sanık … hakkında verilen beraat kararının da iş yeri yetkilisi olması ve görevlilerce hazırlanan tutanak içerikleri nazara alındığında hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar tarafından Güzeloba mahallesi, 2298 sokak, Elmas Apartmanı, No:12/A adresinde işletilen internet kafenin ruhsatsız olarak işletilmesi nedeniyle Muratpaşa Belediye Başkanlığınca alınan kapatma karan doğrultusunda, iş yerinin 20.09.2013 tarihinde mühürlenerek kapatıldığı, ihbar üzerine yapılan 04.12.2013 tarihli kontrolde iş yerinin açılarak işletmeye devam etmek suretiyle mühür bozma suçunu işledikleri iddiasıyla hem Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarihli ve 2014/5853 Esas numaralı iddianamesi ile Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/190 Esas sayılı dosyasında, hem de Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2014 tarihli ve 2014/10710 Esas sayılı iddianamesi ile Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesine 2014/376 Esas sayılı dosyasında dava açılmış, aralarındaki hukuki irtibat nedeniyle dosyalar birleştirilerek Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/190 Esas sayılı dosyasında yargılamaya devam edilmiştir.
2. Her iki davada da iş yeri adresi, mühürlemeyi yapan kurum, mühürleme tarihi ile mühürlemeye aykırı eylemin tespit tarihinin aynı olduğu anlaşılmıştır.
3. Sanık … savunmasında iş yerine ruhsat almak istediklerinde, belediyece, bu dükkanın depo niteliğinde olduğundan iş yeri ruhsatı verilemeyeceğinin söylendiğini, kendi huzurunda dükkanın mühürlendiğini, mührün kaldırılması için uğraştığını ancak ruhsat alamadığını, mühürlemeden sonra kendisinin Antalya’dan ayrıldığını, Nevşehir’e gittiğini, ortağı olan diğer sanık …’nın bu yeri çalıştırıp çalıştırmadığını bilmediğini beyan etmiştir.
4. Sanık …’nın savunmasının sanık …’ın mühürlemeden sonra ailesinin yanına Nevşehir’e gittiği, fek tespit tutanağında sanık … adına atılı imzanın kendisine ait olduğu şeklinde diğer sanığın savunmasını doğrular nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
5. Tutanak tanıkları mahkeme huzurundaki beyanlarında mühür fekki tutanağında … adına atılı imzaların huzurdaki sanık … tarafından atıldığını, kendilerinin bu şahsı … olarak bildiklerini söylemişlerdir.

IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin temyiz talebinin, sanıklar hakkında verilen mükerrerlik nedeniyle ret ve sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
A. Her İki Sanık Hakkında Verilen Mükerrerlik Nedeniyle Ret Hükümleri Yönünden;
Her iki dosyada da mühürleme ve mühür bozma tespit tarihlerinin aynı olduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık … Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden:
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, her ne kadar sanık, iş yeri yetkilisi ise de diğer sanık … ile ortak olarak iş yerini açtıkları, mühür fekki tutanağındaki imzayı sanık … Kızlkaya’nın attığı ve mühürlemeden sonra sanığın şehir dışına çıktığı dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetini gerektirir delil bulunmaması nedeniyle mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/190 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.