Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/676 E. 2022/32 K. 10.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/676
KARAR NO : 2022/32
KARAR TARİHİ : 10.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1) 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK’nin 231/6-a maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği anlaşıldığından, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan ve hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, “daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği” gerekçesiyle CMK’nin 231/8 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2) Kabule göre de;
a) Defter, kayıt ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının ”05.12.2013” tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan “20.12.2013” suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ”2013” olarak eksik gösterilmesi yasaya aykırı,
b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.