YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7283
KARAR NO : 2022/121
KARAR TARİHİ : 11.01.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Sanık … hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/12531 Esas ve 2011/3686 Karar sayılı iddianamesi ile 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı tespit edilmekle, zamanaşımı süresi içinde mahallinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.
1)Sanık … hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
3)Sanık … hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.11.2009 tarih ve 2009/11-164-2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yolunun süresi, mercii ve şeklinin CMK’nin 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmesi gerektiği dikkate alındığında; hüküm fıkrasında kanun yolu “itiraz”, kanun yoluna başvuru mercii “İstanbul Anadolu Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi” şeklinde tereddüte yer verecek şekilde ve yanlış gösterildiğinden, sanık …’nun 04.01.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 11.01.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.