Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/7747 E. 2023/506 K. 08.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7747
KARAR NO : 2023/506
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/69 E., 2015/326 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/69 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça konu belgeyi kullanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dosya arasında bulunan 23.12.2014 tarihli tutanağa göre, sanığın suç tarihinde devriye görevi yapan ve durumundan şüphelenip kendisinden kimlik isteyen polis memurlarına …’nun kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan suça konu nüfus cüzdanını ibraz ettiği anlaşılmıştır.
Sanığın söz konusu tutanağa herhangi bir itirazı bulunmamaktadır.
2. Soruşturma aşamasında alınan İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.12.2014 tarihli Uzmanlık Raporunda, tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlenen suça konu nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.
3. Sanık hakkında, sahte nüfus cüzdanı kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
4. Sanık savunmasında, suça konu nüfus cüzdanını kullandığını kabul etmiştir.
5. Mahkemece, sanığın aldatıcılık niteliği bulunan sahte nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.
6. Dosya arasında bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde Heyetimizce yapılan incelemede, belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. 23.12.2014 tarihli tutanak, 26.12.2014 tarihli uzmanlık raporu, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yüklenen suçu işlediği anlaşılmış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/69 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.