YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8440
KARAR NO : 2023/5195
KARAR TARİHİ : 15.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2015/56 Esas, 2015/1091 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, cezaya itiraz ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde ihbar üzerine Sanık …’ın kullanmış olduğu … plakalı aracın durdurulduğu, araç içerisinde yapılan aramada hırsızlık olayının mağduru … A.Ş.’ye ait iş yerinden çalınan mallar ile 2 adet … numaralı araç plakasının ele geçirildiği, ele geçirilen aracın üzerinde takılı bulunan … sayılı iki adet plakanın ise müşteki … …’a ait araca ait olduğu ve çalındığının tespit edildiği, sanık … hakkında hırsızlık suçundan ve resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, resmi belgede sahtecilik suçundan açılan davanın ise tefrik edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık … savunmasında, olayda kullandığı … plakalı aracın eski eşinin adına kayıtlı olduğunu, suça konu … numaralı iki adet tescil plakasını …’in getirdiğini ve araca taktığını, pişman olduğunu ifade etmiştir.
3. Görüntü izleme, görüntü tespit ve yediemin tutanağı, yakalama, olay ve muhafaza altına alma tutanaklarının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.
4. Sanık …’ın da aralarında bulunduğu sanıklar hakkında müşteki … …’a ait … plakalı aracın plakalarını çalmak suçundan Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/201 Esas ve 2015/454 Karar sayılı dosyası ile mahkûmiyet kararı verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.
5. Sanığın tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu anlaşılmıştır.
6. Yapılan yargılama sonucundan, sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın kullandığı araca takılı plakanın başka araca tahsisli gerçek plaka olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinde 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (2918 sayılı Kanun) 03.10.2016 tarih, 676 sayılı KHK ile değiştirilen 23 üncü maddesinin son fıkrasındaki “Başka bir araca tescilli veya sahte plakayı takan veya kullananlara 5.000 … Lirası idari para cezası verilir ve araç trafikten men edilir. Ayrıca bu kişiler … Ceza Kanununun 204 üncü maddesi hükmüne göre cezalandırılır.” hükmünün yürürlüğe girmediği, sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanun’un 21 … maddesine uygun bulunduğu ve maddede öngörülen idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun (5326 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2015/56 Esas, 2015/1091 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ancak sanığın eylemine uyan 2918 sayılı Kanun’un 21 … maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kanun’un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 08.09.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Kanun’un 322 ve 5326 sayılı Kanun’un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5326 sayılı Kanun’un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.