YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1014
KARAR NO : 2023/3570
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/730 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olması, lehe hükümlerin uygulanmaması, fiilde zorunluluk halinin mevcut olması ve re’sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde, sanık …’ın Manisa ili Turgutlu ilçesi Çiçekliderede karıştığı adam öldürme olayının şüphelisi olarak arandığı, Manisa ilinde bulunduğuna dair ihbarda bulunulduğu, Osmangazi Mah. Yavuz Cad. … Kışlalı Parkı … Kafe Bayraklı’da bulunduğunun tespiti ile kimlik kontrolü yapıldığında üzerinde … adına sahte … belgesinin elde edildiği anlaşılmıştır.
2. Mahkemece suça konu … belgesi üzerinde yapılan gözlem ve ekspertiz raporuna göre … belgesinin tamamen sahte ve aldatma niteliğini haiz olduğunu tespit edilmiştir.
3. Sanık savunmasında, suçunu ikrar etmiştir.
4. Adli emanetin 2014/2170 sırasında kayıtlı … belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.
5. Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;
1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen İzmir 20 Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarihli ve 2012/964 Esas, 2013/42 Karar sayılı ilamıyla, hükmedilen 10 ay hapis cezasının dava konusu suç tarihinden sonraki tarih olan 10/12/2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak 24/05/2012 tarihinde kesinleşen Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2012 tarihli ve 2010/473 Esas, 2012/168 Karar sayılı ilamı ile verilen “1 yıl 8 ay” hapis cezasının daha ağır ceza içerdiği ve tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
2-Tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerekirken, mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinine hükmolunmamak suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına muhalefet edilmesi dışında, bir hukuka aykırılık görülmemiştir

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/730 Esas , 2015/251 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki tekerrüre esas alınan mahkeme bilgilerinin “Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2012 tarih ve 2010/473 Esas, 2012/168 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak değiştirilmesi ve tekerrüre ilişkin paragrafı devamına “5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümlerde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.