YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/313
KARAR NO : 2023/62
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/589 E., 2015/159 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2014/589 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, fotoğraf üzerinde soğuk damga izinin bulunmadığına, cezada teşdit uygulaması 5237 sayılı Kanun ve 62 nci maddenin uygulanmamasına ilişkin gerekçelerin doğru olmadığına ve resen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde kolluk kuvveti tarafından yakalanan sanığın, üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan, ancak başka birine ait kimlik bilgileriyle düzenlenmiş sürücü belgesini ibraz ettiği anlaşılmaktadır.
2. Kriminal rapora göre, suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlenmiş ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirlenmiştir.
3. Sanık suçunu ikrar etmiştir.
4. Mahkemece, suça konu belgenin aldatma kabiliyeti olduğu kabul edilerek sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu olan hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın fotoğraf üzerinde soğuk mühür izi bulunmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; dosya içindeki kriminal rapora göre soğuk mühür izinin bulunduğunun ve aldatıcılık niteliği olduğunun tespit edildiği ve dosya arasında bulunan sürücü belgesinin Heyetimizce yapılan gözleminde de fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunduğunun belirlenmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Suç konusunun önem ve değeri, kastığının ağırlığı dikkate alınarak ceza miktarında teşdit uygulanmasında ve sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2014/589 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.