YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/314
KARAR NO : 2023/18
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/143 E., 2015/119 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2015/143 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; sanığın, sahte olarak düzenlettiği resmi belge niteliğindeki sürücü belgesini başkalarını aldatacak şekilde düzenletmesi ve kullandığı esnada yakalanması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilmiştir.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.
3. Kolluk güçlerince tanzim olunan 06.12.2014 tarihli yakalama ve geçici muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında mevcut olup suça konu sürücü belgesinin muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.
4. Sürücü belgesi hakkında İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 08.12.2014 tarihli, “tetkike konu sürücü belgesinin hakiki örnekleriyle karşılıklı olarak incelenmesinde, aralarında matbu basım, matbu ibarelerin yapı ve arızaları ile fotoğraf üzerinde basılı bulunan mühür izi özellikleri yönünden farklılıklar bulunduğu belirlenmekle, sürücü belgesinin tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlendiği, yapılan sahteciliğin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek olduğu cihetle, tetkik konusu sürücü belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olduğu” görüşünü içerir uzmanlık raporu ile sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Oluşa ve dosya kapsamındaki tüm delillere göre; eylemin nitelendirilmesinde ve atılı suçun sübut bulduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, bu cihetten olmak üzere, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi kapsamında erteleme müessesesi yönünden “Sanığın sabıkalı kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler, atılı suçun vasıf ve mahiyeti nazara alınarak…” şeklindeki ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden “Sanığa yüklenen suçu işleyiş biçimi, sabıka kaydı içeriği ve suç işleme hususunda gösterdiği kararlılık gözönünde bulundurularak, sanığın bir daha suç işlemeyeceği konusunda Mahkememize olumlu bir kanaat gelmediğinden…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2015/143 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.