Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2020/3935 E. 2023/978 K. 27.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3935
KARAR NO : 2023/978
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/100 E., 2019/560 K.
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/571 Esas, 2012/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 11.09.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın Isparta 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 26.03.2013 tarihli ve 2012/944 Esas, 2013/319 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 29.10.2012 tarihinde işlediği, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın temyizde onanarak kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/212 Karar sayılı kararı ile Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/571 Esas, 2012/545 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/212 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.01.2019 tarihli ve 2017/16559 Esas, 2019/693 Karar sayılı kararı ile sanık usûlüne uygun meşruhatlı davetiye ile duruşmaya çağrılmadan hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dayanak teşkil eden Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/571 Esas, 2012/545 Karar sayılı dosyasının temyiz incelemesine konu dosya içerisinde bulundurulmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/100 Esas, 2019/560 Karar sayılı kararı ile Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/571 Esas, 2012/545 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, özel belgede sahtecilik suçunun maddi unsurunun gerçekleşmediğine, senedin ödeme tarihi kısmındaki tahrifatın sanık tarafından yapıldığına dair delil bulunmadığına, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi halinde hakkında 5237 sayılı Kanun’un 211 inci maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın katılana olan borcunu ödemek amacıyla, borçlusu Abdullah Yüksel olan 3000,00TL bedelli ve 28.05.2012 ödeme tarihli olup, lehtarı, keşide yeri ve düzenleme tarihi bulunmayan senedi kefil sıfatıyla imzalamak suretiyle katılana verdiği, bir süre sonra katılanın senet üzerindeki ödeme tarihinde tahrifat olduğunu fark ederek şüphelenip yaptığı araştırmada keşidecinin hayali bir kişi olduğunu tespit ettiği; sanığın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’na göre bono vasfı taşımayan ve keşidecisi hayali bir kişi olan sahte senet düzenlemek ve senedin ödeme tarihi bölümünde de tahrifat yapmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında; Abdullah Yüksel isimli bir akrabası bulunduğunu, katılana olan borcunu ödemek için borçlusu Abdullah Yüksel olan bir bono düzenlenmesi konusunda anlaştıklarını, ancak bu kişinin kabul etmemesi üzerine bonoyu kendisinin doldurup kefil sıfatıyla imzalamak suretiyle katılana verdiğini beyan etmiştir.
3. Katılan … ise aşamalarda alınan beyanlarında; sanığın borcunu ödemek için 1 ay vadeli borçlusu Abdullah Yüksel olan bir bono getireceğini söylediğini, kabul etmesi üzerine 3 gün sonra getirdiğini, bir süre sonra belge üzerindeki ödeme tarihinde tahrifat olduğunu fark ederek şüphelenip yaptığı araştırmada keşideciye ulaşamadığını söylemiştir.
4. Suça konu belge, Adli Emanetin 2011/834 sırasında muhafaza altına alınmış; Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 28.09.2011 tarihli ve BLG-2011/1818 sayılı uzmanlık raporuna göre, inceleme konusu senedin ödeme günü hanesindeki “28/5/2012” tarih rakamlarından yıl hanesindeki birler basamağındaki evvelce yazılı bulunan “1” rakamı üzerinden mavi mürekkepli kalemle sürşarj yöntemiyle “2” rakamı yazılarak “28/5/2011” tarih rakamından tahrifen “28/5/2012” tarih rakamına dönüştürülmüş olduğu sonucuna varıldığı ve senedin aldatma kabiliyetini haiz olduğu tespit edilmiştir.
5. Soruşturma aşamasında sanığın Abdurrahman Yüksel isminde bir akrabasının bulunduğu tespit edilmiş; bu kişinin tanık olarak alınan beyanında, sanığın katılana olan borcuna karşılık kendisinden bono düzenlemesini istediğini, kabul etmemesi üzerine bilgi ve rızası dışında ismini Abdullah Yüksel şeklinde yazmak suretiyle suça konu senedi düzenleyip imzaladığını bildirmiştir.
6. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/100 Esas, 2019/560 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia, katılan beyanı, sanık savunması, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine dair temyiz incelemesine konu işbu karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın savunması, katılanın beyanları ve dosya kapsamında elde edilen diğer delillere göre; sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun tüm unsurları itibarıyla oluştuğu anlaşılmakla, Mahkemenin bu yöndeki takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; 5237 sayılı Kanun’un 211 inci maddesinin uygulanma koşullarının somut olayda gerçekleşmediği tespit edilmiştir.
B. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/100 Esas, 2019/560 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.