Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2020/453 E. 2023/1668 K. 20.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/453
KARAR NO : 2023/1668
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/217 E., 2015/437 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2015 tarihli ve 2015/331 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca Kars Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/437 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi suça konu nüfus cüzdanının üzerinden değil arabadan ele geçirildiğine, bu sebeple beraati yerine haksız olarak cezalandırılmasına karar verildiğine ve tekerrür hükümlerinin de hatalı uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında birden çok yakalama emri bulunması nedeniyle sanığın sahte kimlik kullandığı ihbar edilmiş, 29.12.2014 tarihinde yapılan üst aramasında kendi fotoğrafını havi, öz kardeşi …’nın kimlik bilgileriyle düzenlenmiş nüfus cüzdanı belgesi ele geçirilmiştir.
2. Sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında suçu ikrar etmiş, yargılama aşamasında ise suça konu nüfus cüzdanının aracının torpido gözünde bulunduğunu ve haberinin olmadığını savunmuştur.
3. Bilirkişi incelemesi ve mahkeme gözlemine göre nüfus cüzdanının aldatma niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.
4. Mahkemece sanığın oluşa aykırı savunmasına itibar edilmeyerek belgenin aldatma niteliğine sahip olması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanığın temyiz isteğinin incelenmesinde; soruşturma aşamasında sanığın suçunu ikrar ettiği ve kolluk tutanağına göre de suça konu nüfus cüzdanının üst araması neticesinde bulunduğu, tekerrür hükümlerinin uygulamasının da usul ve yasaya uygun olduğu belirlenerek sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/437 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.