Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2020/4574 E. 2023/137 K. 16.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4574
KARAR NO : 2023/137
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/549 E., 2015/287 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin,17.03.2015 tarihli ve 2013/549 Esas, 2015/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hakkındaki hapis cezasının temyiz incelemesine gönderilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü İstanbul’a gitmek için Diyarbakır havaalanına giden sanığın, yapılan bilet ve kimlik kontrolleri esnasında üzerinde kendi fotoğrafı ve mağdur …’ün kimlik bilgileri bulunan sürücü belgesini görevlilere ibraz ettiği, kimlikten şüphelenilmesi üzerine sanığın havaalanı nöbetçi amirliğine götürüldüğü, sanığın burada gerçek kimliğini itiraf ettiği anlaşılarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Sanık, başka bir olaydan aranması olduğundan dolayı eniştesinin kimlik bilgileriyle başkasına para karşılığı suça konu sürücü belgesini çıkarttırıp olay günü kullandığını kabul etmiştir.
3. Uzmanlık raporuna göre, sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlenmiş ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirlenmiştir.
4. Mahkemece, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri hakime ait olup, yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerekiyorsa da, dosyada aslı bulunan suça konu sürücü belgesi üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; bu hali ile aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.
2. Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamlar olmasına rağmen TCK’ nın 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin,17.03.2015 tarihli ve 2013/549 Esas, 2015/287 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.