YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/641
KARAR NO : 2023/151
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/3 E., 2015/34 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli, 2015/3 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; bu cezayı hak etmediğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın villasına mermer işi yaptırdığı müşteki …’a yapılan bu işin karşılığı olarak tamamen sahte üretilen 13.750,00 TL meblağlı 30.09.2012 keşide tarihli, gerçek keşidecisi GNS Ltd. Şti. olan çeki keşideci olarak imzalayıp ciro ederek verdiği anlaşılmıştır.
2. Çekin gerçek keşidecisi olan GNS Ltd. Şti.nin sahibi ve ortaklarının … ve..olup temsile yetkili kişinin ortaklardan … olduğunu gösterir Ticaret Sicil Müdürlüğü evrakları dosya arasındadır.
3.ATK Fizik İhtisas Dairesi Grafoloji Şubesi Eski Uzmanı Bilirkişi Yrd. Doç. Dr. … tarafından düzenlenen 30.04.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre keşideci imzasının sanığa ait olduğu tespit edilmiş, rapor dosya arasına alınmıştır.
4. Mahkeme tarafından Adli Emanetin 2012/1296 esasına kayıtlı davaya konu çek duruşmaya getirilip incelenmiş ve çekin Türk Ticaret Kanununda düzenlenen çekin zorunlu unsurlarını taşıdığı tespit edilmiş, duruşma zaptına geçirilmiştir.
5. Sanık talimatla alınan savunmasında atılı suçu kabul etmemiş sonrasında bulunduğu cezaevinden gönderdiği 02.03.2015 tarihli dilekçesi ile atılı suçu ikrar etmiştir.
6.Mahkeme sanığın müşteki Tunç’a sahte çek verdiğini kabul ederek sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
1. Tekerrüre esas alınan Polatlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/509 Esas, 2010/379 Karar sayılı 01.06.2010 tarihli, 08.09.2010 tarihinde kesinleşmiş ilamına konu TCK’nın 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253 ncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığı araştırılarak yeniden değerlendirilmesi, neticesine göre söz konusu ilamın veya adli sicil kaydındaki diğer ilamların tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususunun infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanığın keşideci imzasını sahte olarak attığı 13.750,00 TL lik çeki müşteki Tunç’a verip resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde yasaya aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli, 2015/3 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı kararına sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.