YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1005
KARAR NO : 2021/3824
KARAR TARİHİ : 19.04.2021

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı : 06.01.2021- 5-2015/161670
İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 14.12.2020 tarihli 2018/4849 Esas ve 2020/7231 Karar sayılı temyizisteminin reddine ilişkin kararı
İtirazla ilgili Mahkeme Kararı : Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemes’nin 23.03.2015 tarihli 2014/134 esas ve2015/89 karar sayılı beraat kararı
Suç : Tefecilik, sahte fatura düzenlemek

2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve tefecilik suçlarından sanıklar … ve … hakkında Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 23.03.2015 tarihinde 2014/134 esas 2015/89 karar sayı ile sanıkların beraatine karar verilmiş, hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce 14.12.2020 tarihinde 2018/4849 esas ve 2020/7231 karar sayı ile katılan vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına karşı “katılan vekilinin 23.03.2015 tarihinde yüze karşı verilen hükmü 25.03.2015 tarihinde UYAP sistemi üzerinden e-imza ile temyiz ettiği ve temyiz talebinin süresinde yapıldığı” düşüncesi ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. Maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK 308. Maddesinin 3.fıkrası uyarınca İTİRAZININ KABULÜNE,
Dairemizin 14.12.2020 tarihli 2018/4849 esas ve 2020/7231 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
Sanıklara yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve tefecilik suçlarının cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 19.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.