YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11748
KARAR NO : 2023/276
KARAR TARİHİ : 24.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

… 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/311 Esas, 2015/858 Karar sayılı kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanığa tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.
Şöyle ki; 7201 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak aynı Kanun’un “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresi esas alınarak tebliği yoluna gidilmesi gerekmektedir.
Ancak, inceleme konusu gerekçeli kararın, sanık adına dava dosyasında bilinen en son adresine 7204 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliği yoluna gidilmeksizin doğrudan MERNİS adresi esas alınmak suretiyle 7204 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliği yoluna gidildiği belirlenmiştir.
Mevcut açıklamalar ışığında, inceleme konusu gerekçeli kararın sanığa usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda … sürülen yeni temyiz sebepleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.