YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12514
KARAR NO : 2023/4516
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Beraat
Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/182 Esas, 2020/271 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2013 tarih ve 2013/567 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, temyizin kapsamına göre, Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli, 2013/57 Esas ve 2013/142 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sözkonusu karara katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/477 Değişik İş sayılı kararı ile itirazların reddine karar verildiği ve aynı tarihte hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği; Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/477 Değişik İş sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin kanun yararına bozma talebinin reddi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2016 tarihli itirazı ile Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.06.2016 tarih ve 2016/10361 Esas, 2016/6262 Karar sayılı kararı sonrası Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.2020 tarihli ve 2016/11-1150 Esas, 2020/148 Karar sayılı kararı ile Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/477 Değişik İş sayılı kararının kanun yararına bozulması üzerine Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.08.2020 tarihli ve 2020/153 Değişik İş sayılı kararı ile sanık müdafiinin itirazının kabulüne karar verilerek Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli, 2013/57 Esas ve 2013/142 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması neticesinde Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli, 2020/182 Esas ve 2020/271 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi ile dosyanın Yargıtaya gönderildiği anlaşılmıştır.
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8 … maddesinin birinci fıkrasının “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231 nci maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesinde yer alan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” şeklindeki düzenleme uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise yukarıda açıklanan safahat karşısında Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/182 Esas, 2020/271 Karar sayılı kararının hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında, hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin mercisince değerlendirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.